New Zenglish
Lieve allemaal,
We hebben alweer een tijdje niets van ons laten horen. Gelukkig: geen bericht is goed bericht! We zijn nu 3 weken in Auckland, met zo'n 1,4 miljoen inwoners de grootste stad van Nieuw Zeeland. In totaal heeft het land maar 4 miljoen inwoners en 16 miljoen schapen, dus een echte metropool voor Nieuw Zeelandse begrippen! We verblijven bij Donal, een kiwi met vier dochters,waarvan er twee nog thuis wonen.
Waar het allemaal begon.. 8 april arriveerden we op de airport van Auckland. Dat Nieuw Zeeland trots is op zijn ongerepte vegetatie werd ons snel duidelijk. Van de pot pindakaas die we als kado meenamen tot onze sportschoenen (er zal nog maar een zaadje onder zitten!!), alles werd tot op de het laatste zandkorreltje gecheckt. Na deze grondige full koffer scan door de douane. Wat een heerlijk vertrouwd gevoel als er iemand staat te wachten achter de hekken. 'Is dat hem nou?' 'Nee joh, op Skype leek hij veel kleiner toch?' Maar na wat knikken bleken we toch een match te hebben. Donal ontving ons openhartig, in zijn gele racemonster reden we naar huis.
Ons stekkie is momenteel een mooi huis met veranda in het centrum van Auckland op 5 minuten lopen van een hipster shop- en uitgaansstraat. Wij hebben onze eigen kamer en we voelden ons al vrij snel thuis hier. Na 5 dagen regenachtig weer in Taiwan genoten we van de hereniging met de zon. Ontbijten op het balkon, het ultieme vakantiegevoel!
De eerste kennismaking met een land begint altijd bij de supermarkt. Dat was om te huilen. Ons o zo vertrouwde bakje yoghurt met cruesli 's ochtends blijkt onbetaalbaar. 8 dollar voor een pak yoghurt, dat is zo'n 6 euro. Alcohol? liters accijnzen, dat wordt afkicken geblazen. Op het eerste gezicht leek het op 3 maanden droog brood met water... Oplossing volgt
De eerste week de omgeving verkend. De Skytower pronkt boven de hele stad uit, een goed herkenningspunt voor degene met een richtingsgevoel van een kiwi (Nadia)! Maar voor de cultuur hoef je niet naar de andere kant van de wereld. Oude gebouwen stammen uit 1850, daar kijken wij historische Europeanen natuurlijk niet van op. We vluchten de natuur in, naar het idyllische Waiheke Island en de ruige oostkust met lion rock (foto's bekijken op eigen risico. Schadelijke gevolgen door extreem verlangen naar de zon). Dag 3 schotelen wij een Dutch Dish voor, 6 kg hutspot (noemen ze hier hotspot), daar kunnen we mooi de hele week van eten! Blijkbaar viel ons maaltje goed in de smaak, zaterdag worden we meegenomen naar DE rugbyderby van Nieuw Zeeland: Auckland tegen Wellington. Als diehard-fans zitten we met onze blauwe sjaaltjes in het goede vak. De minidonuts en het pilsje maken het helemaal af. Let's go Blues!
Maar zoals altijd, time flies when you have fun, voor we het weten moeten we alweer de schoolbanken in. 7 uur op, valt vies tegen. We lopen naar school over Karangahape Road, beter bekend als K-Road of onder bepaalde kringen beter bekend als Gay Road, kortom een levendige buurt. We beginnen met een Engels toets, duidelijk nog ruimte voor verbetering, maar wel in de hoogste klas. Op de terugweg van school vinden we ons Walhalla, onze redding: Chinese supermarkt! 15 bananen voor 79 cent?! Oké ze zien er een beetje pips uit, maar je kan er heerlijke bananencake mee bakken! Hier doen we dagelijks onze boodschapjes, en ze leefden nog lang en gelukkig. 'S avonds ontmoeten we de twee dochters van Donal, twee leuke openhartige meiden die om de week bij hun vader verblijven.
Dinsdag de echte eerste schooldag. In onze klas een ware cultuurmix: 50% Koreanen (Zuid-Koreanen uiteraard), wat Zuid-Amerikanen, een Zweed, een Belg en twee Amsterdammers (wij dus). Klinkt als een mop, dat is het eigenlijk ook met een hilarische, maar zeer geleerde Maleisische docent elke dag lachen geblazen. Aan het begin leek het niveau nogal kippekakkie, maar er blijkt voor ieder wat wils, iedereen heeft zijn eigen uitdaging. Naast een uitbreiding van onze Engelse vocabulaire, zijn de lessen voornamelijk een cultuuruitwisseling. Flink wat landen zijn aan ons vakantielijstje toegevoegd!
Woensdag worden we geïntroduceerd in het uitgaansleven van Auckland: Provedor, een club in de h(e)aven. Bier 3 dollar?! We kunnen ons geluk niet op. Volgende ochtend is nogal ongemakkelijk in 3 opzichten. 1) 'is er geld gestolen? ik vrees het niet'... 2) donderdagochtend een writing test, kan dat blaadje niet even stil blijven liggen? 3) toppunt van ongemakkelijkheid: de ontmoetingen bij de lift in de pauze: ‘Hi Nadia and Thomas, you were so funny last night?' Oh hi Karen! My name is not Karen... Ja sorry hoor maar al die Koreanen lijken op elkaar?!?! AWKWARD
Verder proberen we een beetje aan het Nieuw Zeelandse ritme te wennen en te leven als echte kiwi's. Dus sportschoolabonnement voor 4 weken gekocht, de hele dag Engels praten (we proberen new Zenglish accent te vermijden en doen hard ons best de natives te begrijpen. Shellberight = She will be allright). Daarnaast elke dag vroeg op. Om 6.00 beginnen de eerste sportschoollessen hier en dan noemen ze ons de crazy Dutchies??
Om een lang verhaal kort te maken. Dit weekend hebben we onze eerste roadtrip gemaakt. Stiekem een dagje gespijbeld en 3 dagen touren met de gele auto van Donal. Bestemming: Bay of Islands, een eilandengroep aan de oostkust van het Noordereiland 260 km ten noorden van Auckland. Het links rijden went gek genoeg al heel snel, al kijken we nog steeds de verkeerde kant op als we moeten oversteken. De trip er naar toe is al een lange autocommercial die niet verveelt. U2 schalt door de speakers ‘it's a beautiful daaaaayy' en met het open dak voelt het net echt. Lord-of-the-Rings-achtige landschappen wisselen zich af met tropische baaien omringd door palmbomen. Betoverend mooi en een enorm gevarieerd landschap. Voor het donker komen we aan in het hostel dat er gelukkkig net zo mooi uit ziet als op de plaatjes. 'S avonds op pad voor onze eerste fish and chips op aanraden van een Maori 'I say it to you, this is the best place in the city'. Yummie!
De volgende dag touren naar het Noordelijkste puntje van Nieuw Zeeland: Cape Reinga. Door de steppe, savanne, tropische bossen en langs de kust op weg naar ‘het einde van de wereld'. 2 uur op de kaart blijkt meer dan 4uur rijden, maar het was de trip waard. Het uitzicht is adembenemend (zie foto's). Op de terugweg naar enorme zandduinen en onze eerste extreme sport-ervaring: ZANDBORDEN. Roetsjen over een zandduin, je bent zo jong als je je voelt...
De laatste ochtend op dolfijncruise langs de eilanden. Een must-see waar iedereen lovend enthousiast over vertelde. Aanvankelijk verwachtten we er niet zo heel veel van, in Nederland hebben we toch het Dolfinarium, maar als de dolfijnen dan in groepjes om de boot heen tollen dan voel je je toch wel dol-fijn. We varen ook door de bekende ‘Hole in the Rock', erg mooi, maar niet veel meer dan een gat in een rots waar de kiwi's bakken met geld aan verdienen. Heb je net als woensdagavond geen gat in je hand, dan verlies je al je dollars wel aan een gat in een rots.
Via de westkust rijden we ‘back to reality'. Onderweg stoppen we nog bij de oudste en dikste Kauriboom van Nieuw Zeeland, een exemplaar wat je alleen in sprookjesboeken tegenkomt. Chagrijnig, moe, maar voldaan van een weekend met meer dan 1200 km rijden komen we 's avondslaat thuis aan.
Kortom, we genieten met volle teugen. Proberen morgen nog een Queensday party mee te pakken in Auckland. Wat zijn jullie plannen voor de kroningsdag? Gekkenhuis in Amsterdam of lekker achter de buis naar de balkonscene kijken?
Veel liefs! Benieuwd hoe het met jullie gaat!!
Thomas & Nadia
Taiwannabe Manhattan
Lieve trouwe volgers,
Na de mooie week in Thailand vervolgde ons avontuur zich in Taiwan (a.k.a. Republic of China). Dit was een verplichte stop-over waar wij een paar dagen aan vast geplakt hebben. Nadia was bij het boeken van de reis nog wat huiverig, wat hebben wij in godsnaam te zoeken in Taiwattes??!? Maar Thomas was vol overtuiging dat dit Aziatishe tijgerland nog wel eens een aangename verrassing van de vakantie kon worden en dat was het zeker!
Voor degene die net zo weinig weten over Taiwan als wij voor vertrek, hier wat inside-information. Op dit kleine eilandje, dat qua oppervlakte bijna net zo groot is als Nederland, wonen 23 miljoen mensen, waarvan 3,5 miljoen in de hoofdstad Taipei. De voertaal is Mandarijn (Chinees), Taiwan hoorde lange tijd bij China. De economie is booming, ze zijn naar eigen zeggen bezig het 'Manhattan van Azië te worden'. Voor meer informatie verwijs ik u graag door naar wikipedia.org/wiki/Taiwan ;)
In het vliegtuig naar Taipei direct onze vakantiebijbel 'de lonely planet' doorgespit, wat te verwachten van dit land? Grootste uitdaging van deze week lijkt met handen en voeten duidelijk maken van wat we bedoelen. Engels spreken ze hier namelijk (nog) niet. Aangekomen op de airport leek het allemaal nog wel mee te vallen. De vrouw achter de visitor-balie hielp ons vriendelijk aan discount-pasjes en ook de taxichauffeur kraamde zo nu en dan nog een Engels-lijkende zin uit.
24 uur kwamen we aan in het hotel. Snel slapen in wederom een prachtige hotelkamer met meer dan 10 Amerikaanse filmzenders!! Thomas helemaal in zijn nopjes. De volgende dag vroeg op voor ontbijt. 'Gelukkig' weer de vertouwde 'sticky rice (plakkerige rijst) en noodles als ontbijt, daar kan je toch geen genoeg van krijgen..... en dan nu: keiharde sightseeing.
Door het oude centrum van de stad, langs verschillende tempels. Verschillende geloven komen in dit land bij elkaar, de tempels zijn vaak een kruising tussen het boeddhisme en het Taoisme. Dit resulteert in het feit dat de ene helft van de Taiwanezen met fikkende wierook aan het zwaaien is en de andere helft met rode houten puzzelstukken gooit (Engelse gids, waar ben je als we je nodig hebben??) Niemand kan in het Engels uitleggen wat hij aan het doen is. Desondanks waren we impressed door de gedetailleerd versierde tempels, met Longshan Temple als hoogtepunt, en de gedrevenheid van de gelovigen.
Andere hoogtepunt van de dag: Chiang Kai-Shek memorial. Chiang was de voormalig leider van China die in 1949 verdreven werd en vluchtte naar Taiwan waar zijn leiderschap veel invloed had op de stad Taipei. Eén bizar feitje: hij nam naast zijn familie en een groot leger de gehele historische kunstcollectie van China met zich mee naar Taiwan om te beschermen tegen de Japanners en Mao Zedong. Deze 700.000 kunstschatten van China liggen nog steeds goed verborgen in Taipei. Hoewel de memorial origineel gebouwd is als herdenkingsplek, fungeert het anno 2013 meer als park om de drukte uit de stad te ontvluchten. 'S avonds op de terugweg naar het hotel langs verschillende 'night markets', de plek waar locals rondhangen. De slangenthee op Snake Alley hebben we aan ons voorbij laten gaan, de trek was meteen verdwenen.
Terug in het hotel maken we de balans op: levendige stad met prachtige parken en pleinen en de Westers uitziende toeristen zijn op een hand te tellen, we voelen ons een soort vreemde reuzen tussen al die kleine schattige Aziaten.
Tweede dag op zoek naar het natuurlijk schoon wat het land te bieden heeft. Met een ultramodern metronetwerk (3 minuten wachten? jezus wat lang!!) dat super georganiseerd is (iedereen staat netjes in voorgetekende lijntjes te wachten) naar de bekende 'Beitou hot water springs'. Daarna een bezoekje gebracht aan het National Park Yangminshan. Poging gedaan tot een beklimming van de vulkaan. Een barre tocht door zwaveldampen, maar daardoor lieten we ons niet uit de weg slaan. Bij een opkomende thunderstorm hielden we het wel voor gezien, halverwege de hike zijn we naar beneden gewaaid (zie foto's)
De derde dag cultuur snuiven bij het National Palace Museum waar de cultuurschatten tentoongesteld liggen. Aan het eind van de middag met de Maokong gondola de bergen op over theeplantages voor een adembenemend uitzicht op de stad. Zelfs de vloer van de gondel was van glas, waardoor we soms 100 meter de diepte in konden kijken.
De vierde en laatste dag ging onze vlucht pas om 23 uur, overdag dus nog de stad in, de spanning steeg tot ongekende hoogte. Thomas hoogtepunt, letterlijk en figuurlijk, TAIPEI 101, de 508 meter hoge wolkenkrabber die het oogappeltje van de booming city vormt. Tussen 2004 en 2010 was dit het hoogste gebouw ter wereld. Daarnaast heeft het nog zo'n 10 andere wereldrecords gebroken waaronder de snelste en hoogste lift, binnen 36 seconden waren we op het observatieplatform met een fantastisch uitzicht over de stad en de bergen. Flink de toerist uitgehangen, Thomas kreeg de toren niet omgeduwd (zie foto's).
Om een lang verhaal kort te maken (is niet helemaal gelukt geloof ik dit keer....) Taipei blijkt de nette en georganiseerde versie van China en qua voorzieningen het 'Scandinavië van Azie'. De labels 'Made in Taiwan' kunnen we nu helemaal plaatsen, de technologische sector en het IT-park zijn groots en hebben veel potentie. Pluspunt: het welzijn van de burger gaat niet ten koste van de economische groeispurt, uitgebreide groenvoorzieningen en super openbaar vervoer. Minpunt: they speak for no meter English, that can better
We zitten nu knus op de bank bij Donal, onze gastheer in Auckland. Ook al is Nieuw Zeeland nog meer dan 10 uur verder vliegen dan Taiwan (en precies aan de andere kant van de wereld), het voelt veel dichterbij dan Azië. Vertrouwd om weer Engels-sprekende mensen om je heen te hebben.
Veel liefs van de al een beetje bronzen Thomas & Nadia
P.S. We hebben ook wat foto's geplaatst
Bangkocken en Fonteijne
Lieve allemaal,
Lang verwacht, enkele wifi-problemen in Azië, maar hier dan onze eerste blog!
Op een dag in het ijskoude Holland ging een vliegtuig naar het bloedhete Thailand. Tijdens de vlucht hebben Thomas en Nadia elkaar plechtig beloofd NIET te gaan slapen als we 'S ochtendsvroeg aankomen in Bangkok om de jetlag tegen te gaan.
Aangekomen op de airport de winterjas snel inwisselen voor een korte broek en slippers. Met zo'n 35 graden op de vroege ochtend al lekker heet! Met de taxi naar het 5***** hotel. Meteen een goede kennismaking met de stad, vooroordeel nummer is bevestigd: Bangkok is druk:tuktuks, chaos, getoeter etc. Alles escaleert helemaal uit de hand! Na anderhalf uur keihard in de file (voor maar 9€!) wanen we ons in een Thais paradijsje. Wat een prachtig hotel en wat een heerlijke bedden.... Je raadt het al om 16 uur werden we verschrikt wakker, toch in slaap gevallen. Lekker wakker worden met een kokosnootsmoothie aan het zwembad en daarna de stad verkennen. Een geheel nieuwe ervaring voor Nadia, maar gelukkig heeft zij reisleider Thomas bij zich;) die 6 jaar geleden ook in Bangkok was. Ik citeer: 'Mmm, wat ruikt het hier lekker Aziatisch, dit voelt echt als thuiskomen'. Nadia ruikt vooral uitlaatgassen...
Volgende ochtend, uiteraard geen oog dichtgedaan naar een mega-ontbijt dat varieert van eendsalade tot bananencake, dit was de luxe die we hoopten! Na een uurtje zonnen aan het zwembad, een workout in de gym (voor de tennisbaan hadden we geen tijd meer), uitchecken en op naar het tweede hotel! Daar herenigt de familie Kocken zich en zien we na 5 maanden Marit en Lotty weer. Gek, fijn en direct alweer heel vertrouwd :)
'S avonds hebben we het uitgaansleven leren kennen op het backpackers Walhalla 'Kho San Road'. Hippies met dreads op afgetrapte slippers, dronken Britten, Buckets vol alcohol en de rest weten we niet zo goed meer. Oja, toch wel. Vooroordeel nummer 2: de eerste blanke, oude mannen met superdunne Aziatische chickies zijn een feit. En om vooroordeel 3 er ook maar meteen door te knallen, ja er zijn veel 'ladyboys' a.k.a. 'she-males' a.k.a. vrouwen met mannelijk geslachtsdeel. Thomas werd de eerste avond al meteen achterna gezeten. Te laat thuis en voor Marit en Lotte stond de wekker al vroeg, om 6 uur komt Amy aan op de airport. En toen waren we met zijn vijven :)
De dagen daarna veel sightseeing gedaan. Het boeddhistische geloof zet een duidelijke stempel op de Thaise samenleving. Het stikt er van de tempels, de een nog mooier dan de ander. En er lopen daar overal gabbers rond in oranje badjassen die zich monniken noemen. Nee, zonder dollen, heel bijzonder hoe de religie zo'n belangrijke plek inneemt in het dagelijks leven van de Thaise inwoners. Geen criminelen te bekennen, alleen maar boefjes: geloof nooit 'aardige mannetjes die je de weg willen wijzen' (tuk tuk drivers)
Hoogtepunten in Bangkok:
- Wat Pho, de bekende liggende gouden Buddha van 43 meter lang maakte indruk
- Thaise massage, vooroordeel 4 bevestigd: is zeer pijnlijk doch ontspannend
- 'We do not check ID-card bar', elke avond emmers cocktails voor maar een paar euries.
Laatste dag van 7 tot 19 een trip gemaakt buiten Bangkok. Nadia en Amy begonnen de dag met een olifantentocht met een ondeugende olifant die tijdens het lopen door de rivier iedereen natspoot, heel geinig! Daarna naar de floating market, een markt waar je met kleine pendelbootjes doorheen vaart. Na de lunch naar de beroemde tijgertempel waar de monniken tussen de wilde dieren leven. Beestachtig leuk, iedereen op de foto met enorme tijgers!! (bewijsmateriaal onder het kopje foto's) De dag werd afgesloten met een bezoek aan de bridge over de River Kwai. Een spoorbrug over de rivier die een grote rol heeft gespeeld in de Tweede Wereldoorlog. De meterslange stalen brug maakt een kille indruk, die meer dan terecht is. Bij de bouw ervan zijn veel slachtoffers gevallen.
Uitgeput en met zweet tussen de reet komen we 's avonds aan op onze vertrouwde 'Kho San Road' voor het laatste avondmaal. Nog een keer smullen, vooroordeel 5 blijkt ook waar zo ervaart (roodaangelopen) Thomas. Spicy is ook echt heel spicy!
Volgende ochtend afscheid nemen van de girls, wat was het gezellig! Op naar het volgende avontuur, Taiwan here we come! Momenteel zijn we voor de vierde dag in Taipei, de hoofdstad van Taiwan. Aanstaande zondag vliegen we naar Auckland, Nieuw Zeeland. Meer foto's en avonturen uit Taiwan volgen:)
Hoe is het in Hollandia? Is de lente inmiddels doorgebroken? Benieuwd naar hoe jullie het hebben daar.
Veel liefs, we're having a lot of fun! Thomas & Nadia