Lieve allemaal,

We hebben alweer een tijdje niets van ons laten horen. Gelukkig: geen bericht is goed bericht! We zijn nu 3 weken in Auckland, met zo'n 1,4 miljoen inwoners de grootste stad van Nieuw Zeeland. In totaal heeft het land maar 4 miljoen inwoners en 16 miljoen schapen, dus een echte metropool voor Nieuw Zeelandse begrippen! We verblijven bij Donal, een kiwi met vier dochters,waarvan er twee nog thuis wonen.

Waar het allemaal begon.. 8 april arriveerden we op de airport van Auckland. Dat Nieuw Zeeland trots is op zijn ongerepte vegetatie werd ons snel duidelijk. Van de pot pindakaas die we als kado meenamen tot onze sportschoenen (er zal nog maar een zaadje onder zitten!!), alles werd tot op de het laatste zandkorreltje gecheckt. Na deze grondige full koffer scan door de douane. Wat een heerlijk vertrouwd gevoel als er iemand staat te wachten achter de hekken. 'Is dat hem nou?' 'Nee joh, op Skype leek hij veel kleiner toch?' Maar na wat knikken bleken we toch een match te hebben. Donal ontving ons openhartig, in zijn gele racemonster reden we naar huis.

Ons stekkie is momenteel een mooi huis met veranda in het centrum van Auckland op 5 minuten lopen van een hipster shop- en uitgaansstraat. Wij hebben onze eigen kamer en we voelden ons al vrij snel thuis hier. Na 5 dagen regenachtig weer in Taiwan genoten we van de hereniging met de zon. Ontbijten op het balkon, het ultieme vakantiegevoel!
De eerste kennismaking met een land begint altijd bij de supermarkt. Dat was om te huilen. Ons o zo vertrouwde bakje yoghurt met cruesli 's ochtends blijkt onbetaalbaar. 8 dollar voor een pak yoghurt, dat is zo'n 6 euro. Alcohol? liters accijnzen, dat wordt afkicken geblazen. Op het eerste gezicht leek het op 3 maanden droog brood met water... Oplossing volgt
De eerste week de omgeving verkend. De Skytower pronkt boven de hele stad uit, een goed herkenningspunt voor degene met een richtingsgevoel van een kiwi (Nadia)! Maar voor de cultuur hoef je niet naar de andere kant van de wereld. Oude gebouwen stammen uit 1850, daar kijken wij historische Europeanen natuurlijk niet van op. We vluchten de natuur in, naar het idyllische Waiheke Island en de ruige oostkust met lion rock (foto's bekijken op eigen risico. Schadelijke gevolgen door extreem verlangen naar de zon). Dag 3 schotelen wij een Dutch Dish voor, 6 kg hutspot (noemen ze hier hotspot), daar kunnen we mooi de hele week van eten! Blijkbaar viel ons maaltje goed in de smaak, zaterdag worden we meegenomen naar DE rugbyderby van Nieuw Zeeland: Auckland tegen Wellington. Als diehard-fans zitten we met onze blauwe sjaaltjes in het goede vak. De minidonuts en het pilsje maken het helemaal af. Let's go Blues!

Maar zoals altijd, time flies when you have fun, voor we het weten moeten we alweer de schoolbanken in. 7 uur op, valt vies tegen. We lopen naar school over Karangahape Road, beter bekend als K-Road of onder bepaalde kringen beter bekend als Gay Road, kortom een levendige buurt. We beginnen met een Engels toets, duidelijk nog ruimte voor verbetering, maar wel in de hoogste klas. Op de terugweg van school vinden we ons Walhalla, onze redding: Chinese supermarkt! 15 bananen voor 79 cent?! Oké ze zien er een beetje pips uit, maar je kan er heerlijke bananencake mee bakken! Hier doen we dagelijks onze boodschapjes, en ze leefden nog lang en gelukkig. 'S avonds ontmoeten we de twee dochters van Donal, twee leuke openhartige meiden die om de week bij hun vader verblijven.
Dinsdag de echte eerste schooldag. In onze klas een ware cultuurmix: 50% Koreanen (Zuid-Koreanen uiteraard), wat Zuid-Amerikanen, een Zweed, een Belg en twee Amsterdammers (wij dus). Klinkt als een mop, dat is het eigenlijk ook met een hilarische, maar zeer geleerde Maleisische docent elke dag lachen geblazen. Aan het begin leek het niveau nogal kippekakkie, maar er blijkt voor ieder wat wils, iedereen heeft zijn eigen uitdaging. Naast een uitbreiding van onze Engelse vocabulaire, zijn de lessen voornamelijk een cultuuruitwisseling. Flink wat landen zijn aan ons vakantielijstje toegevoegd!

Woensdag worden we geïntroduceerd in het uitgaansleven van Auckland: Provedor, een club in de h(e)aven. Bier 3 dollar?! We kunnen ons geluk niet op. Volgende ochtend is nogal ongemakkelijk in 3 opzichten. 1) 'is er geld gestolen? ik vrees het niet'... 2) donderdagochtend een writing test, kan dat blaadje niet even stil blijven liggen? 3) toppunt van ongemakkelijkheid: de ontmoetingen bij de lift in de pauze: ‘Hi Nadia and Thomas, you were so funny last night?' Oh hi Karen! My name is not Karen... Ja sorry hoor maar al die Koreanen lijken op elkaar?!?! AWKWARD

Verder proberen we een beetje aan het Nieuw Zeelandse ritme te wennen en te leven als echte kiwi's. Dus sportschoolabonnement voor 4 weken gekocht, de hele dag Engels praten (we proberen new Zenglish accent te vermijden en doen hard ons best de natives te begrijpen. Shellberight = She will be allright). Daarnaast elke dag vroeg op. Om 6.00 beginnen de eerste sportschoollessen hier en dan noemen ze ons de crazy Dutchies??

Om een lang verhaal kort te maken. Dit weekend hebben we onze eerste roadtrip gemaakt. Stiekem een dagje gespijbeld en 3 dagen touren met de gele auto van Donal. Bestemming: Bay of Islands, een eilandengroep aan de oostkust van het Noordereiland 260 km ten noorden van Auckland. Het links rijden went gek genoeg al heel snel, al kijken we nog steeds de verkeerde kant op als we moeten oversteken. De trip er naar toe is al een lange autocommercial die niet verveelt. U2 schalt door de speakers ‘it's a beautiful daaaaayy' en met het open dak voelt het net echt. Lord-of-the-Rings-achtige landschappen wisselen zich af met tropische baaien omringd door palmbomen. Betoverend mooi en een enorm gevarieerd landschap. Voor het donker komen we aan in het hostel dat er gelukkkig net zo mooi uit ziet als op de plaatjes. 'S avonds op pad voor onze eerste fish and chips op aanraden van een Maori 'I say it to you, this is the best place in the city'. Yummie!

De volgende dag touren naar het Noordelijkste puntje van Nieuw Zeeland: Cape Reinga. Door de steppe, savanne, tropische bossen en langs de kust op weg naar ‘het einde van de wereld'. 2 uur op de kaart blijkt meer dan 4uur rijden, maar het was de trip waard. Het uitzicht is adembenemend (zie foto's). Op de terugweg naar enorme zandduinen en onze eerste extreme sport-ervaring: ZANDBORDEN. Roetsjen over een zandduin, je bent zo jong als je je voelt...
De laatste ochtend op dolfijncruise langs de eilanden. Een must-see waar iedereen lovend enthousiast over vertelde. Aanvankelijk verwachtten we er niet zo heel veel van, in Nederland hebben we toch het Dolfinarium, maar als de dolfijnen dan in groepjes om de boot heen tollen dan voel je je toch wel dol-fijn. We varen ook door de bekende ‘Hole in the Rock', erg mooi, maar niet veel meer dan een gat in een rots waar de kiwi's bakken met geld aan verdienen. Heb je net als woensdagavond geen gat in je hand, dan verlies je al je dollars wel aan een gat in een rots.

Via de westkust rijden we ‘back to reality'. Onderweg stoppen we nog bij de oudste en dikste Kauriboom van Nieuw Zeeland, een exemplaar wat je alleen in sprookjesboeken tegenkomt. Chagrijnig, moe, maar voldaan van een weekend met meer dan 1200 km rijden komen we 's avondslaat thuis aan.

Kortom, we genieten met volle teugen. Proberen morgen nog een Queensday party mee te pakken in Auckland. Wat zijn jullie plannen voor de kroningsdag? Gekkenhuis in Amsterdam of lekker achter de buis naar de balkonscene kijken?

Veel liefs! Benieuwd hoe het met jullie gaat!!

Thomas & Nadia